Większość Polek i Polaków jest zgodna: wynagrodzenia w publicznej ochronie zdrowia wymagają większego nadzoru państwa — pokazują wyniki najnowszego badania „Zdrowie w centrum. Społeczne znaczenie kapitału zdrowia" zrealizowanego na zlecenie Instytutu Praw Pacjenta i Edukacji Zdrowotnej.
Kiedy mówimy o kryzysie w ochronie zdrowia, zwykle mówimy o kolejkach, brakujących lekarzach i zbyt niskich nakładach. Rzadziej zadajemy pytanie bardziej podstawowe: czy Polacy w ogóle wiedzą, jak ten system działa i kto za niego płaci?
Badanie „Zdrowie w centrum. Społeczne znaczenie kapitału zdrowia" powstało właśnie po to, żeby odpowiedzieć na to pytanie. Nie chodzi tu o kolejną ocenę systemu wystawioną przez ekspertów. Chodzi o to, jak zdrowie postrzegają sami obywatele — czy traktują je jako wspólną odpowiedzialność, długofalową inwestycję, element bezpieczeństwa społecznego. Czy rozumieją, że od kondycji zdrowotnej społeczeństwa zależy nie tylko jakość życia jednostek, ale też sprawność państwa, produktywność gospodarki i poziom zaufania do instytucji publicznych.
Odpowiedź jest niejednoznaczna. Polacy korzystają z systemu aktywnie — ale ich wiedza o tym, jak jest on finansowany i ile świadczenia zdrowotne realnie kosztują, pozostaje zaskakująco ograniczona. Za to ich oczekiwania są wyraźne i zaskakująco spójne.
Wybrane wnioski z badania wpisują się w aktualnie toczącą się dyskusje o przejrzystości i sprawiedliwości systemu ochrony zdrowia. Na wiele z tych tematów obywatele mają już wyrobione zdanie:
Pierwsze wnioski z badania, pokazują, że Polki i Polacy rozumieją, że w systemie ochrony zdrowia brakuje pieniędzy, chcą wiedzieć, jak są one wydawane, i oczekują, że państwo weźmie za to większą odpowiedzialność. Pełny raport „Zdrowie w centrum. Społeczne znaczenie kapitału zdrowia" już wkrótce.
Wyniki badania „Zdrowie w centrum. Społeczne znaczenie kapitału zdrowia" zostały zrealizowane przez SW Research na zlecenie Instytutu Praw Pacjenta i Edukacji Zdrowotnej | 25-19 maja 2026 | N=1000
